Cemal Süreya’dan

Mutluluk nasıl dayanıksız!

999. Gün kitabından

One Response to “Cemal Süreya’dan”

  1. hayal kahvem Says:

    Selam,
    Cemal Süreya’nın çocukluğuyla ilgili mutsuz anıları anıları aklıma geldi.
    Annesi küçük yaşta ölüyor. Kız kardeşleri var. Babanne bir süre çocuklara bakıyor ama
    sonunda baba evleniyor. Üvey anne zalim bir kadın. Çocuklara çok işkence ediyor.
    Cemal Süreya yatılı okula gittiği için kurtuluyor ama.. kızkardeşlerin durumu vahim.
    Çünkü üvey anne kızdığı zaman kızları saçlarından tutup bahçedeki kuyuya sallandırırmış.

    Düşünebiliyor musunuz çocukların korkusunu ve acısını.. Ne feci bir durum. Zeynep Oral’la bir röportajında okumuştum. “O nedenle kız kardeşlerimin saçları gür değildir.” demiş Cemal Süreya.. Neyse ki üvey anne bir cinayet işlediğini sanıp kaçmış şehirden de kurtulmuş çocuklar.

    Cemal Süreya’nın hayatı roman gibi gelir bana.. Neyse, röportajın sonunda “Hayatımı başka hiçbir hayatla değiştirmek istemediğime göre demek ki mutsuz değilim.” diyordu.
    “Mutluluk nasıl dayanıksız! da demiş demek ki… Bu dizesini şimdi öğrendim.

Yorum yaz

İsmiyle Müsemma