Günlük

Günlüğün bir noktadan sonra “yazılan” değil “yapılan” bir şeye dönüşmesinden endişe ediyorum. Yazmak ne kadar doğal ve sahiciyse, yapmak o kadar hesaplı ve otosansüre meyilli…

Sadece kendi kendinin okuyucusu olsan bile bu böyle.

Cemal Süreya da “yazdıklarını” gizlemiş, “yaptıklarını” yayımlamamş mıydı?

Bu günlük olmasın böyle…

Yorum yaz

İsmiyle Müsemma