Her Şey ve Hiçbir Şey » Blog Archive » Karanlık

Karanlık

Bu sabah gazeteleri okuduktan sonra Tan Oral‘ın 1970’li yıllarda, Türkiye’nin o karanlık yıllarında çizdiği eski bir karikatürü düştü aklıma. Sözün bittiği yer…

One Response to “Karanlık”

  1. hayal kahvem Says:

    Selam,
    Bu karikatüre iyice baktım. Siz sözün bittiği yer demişsiniz ama… Ben aklıma ilk gelen neyse onu yorum olarak yazmaya karar verdim. Hiçbir şeyi tam olarak bilmediğim, her şeyi yarım yamalak bildiğim için, Hüsnü Arkan’ın bir şarkısının, sadece “Nereye uçar turnalar, nereye gider gökyüzü” kısmı aklıma geldi.

    Ne bileyim? Pencereden bakan adamın aklından da böyle sözler geçiyor olabilirdi.

    Çok güzel bir şarkıdır. Sözlerini çok severim. Şarkının tamamını buldum. İşte buraya yazdım… Şöyle…

    “Eksilmesin dudağından gülüşün, eksilse yaşamından güneş.
    Yüzün kararmasın gecede, gülümse düşlerinde yine.
    Nereye uçar turnalar, nereye gider gökyüzü
    Alıp kanatlarına umutlarını geçmişin?

    Sen yıkıldın altında göğün, yandın küçük bir pervane gibi.
    Ah, küçük bir pervane gibi.

    Kim götürdü bakışından ışığı, kim aldı gözlerinden onu?
    Kadehlerden yüreğine boşalan acı bir umutsuzluk, o mu?
    Kime söyledin derdini, kimi sevdin gizli gizli?
    Kimler uyandırdı içindeki kötü kırık türküleri?

    Ölenlerin adını unutma; türkülerin, meydanların.
    Ah, bırakmasın onlar seni.
    Ne de çabuk yıktın kendini sarıldın yalanlara, boşluğa.
    Hey! Bak işçi tulumu giymiş umut!

    İsterse uçsun turnalar, isterse gitsin gökyüzü
    Alıp kanatlarına bulutlarını rüzgarın.”

    Hüsnü Arkan

Yorum yaz

İsmiyle Müsemma