Sine Ergün

Sine Ergün genç kuşak öykücüler arasında öne çıkan isimlerden biri. Ergün’ün iki kitabı yayımlandı bugüne kadar; Burası Tekin Değil (2010) ve Bazen Hayat (2012).

Bu iki kitap birlikte okunduğunda Ergün’ün öykülerinde her açıdan bir gelişim gözleniyor. Bununla birlikte bu iki kitaptaki öykülerde şekil ve öz açısından zaman zaman monotonluğa ve kendini tekrarlamaya varan bir devamlılık ve değişmezlik söz konusu.

Sine Ergün son yıllarda büyük bir merak ve keyifle takip ettiğim bir türde, kısa kısa öykü türünde yazıyor, sözcüklerden mürekkep polaroid fotoğraflar çekiyor. Bazen çok ustaca kullanıyor bu türün olanaklarını; çektiği fotoğraf okuyucuyu o fotoğrafın çekildiği anın öncesine ve sonrasına taşıyor. Ne var ki bazen de bu türün tuzaklarına düşüyor; çektiği fotoğraflar boşluğa asılı suretler olarak havada asılı kalıyor.

Sine Ergün kent yaşamını, kent insanını anlatıyor. Kadınlar çıkıyor öykülerinde sık sık karşımıza; yalnız ve mutsuz kadınlar. Alkol, intihar, depresyon gibi post-endüstriyel topluma özgü marazlar satır aralarında okunuyor. Olabildiğince sade ve ekonomik bir dille yazıyor Ergün ama sanki Türkçe’ye biraz daha özen göstermesi gerekiyor.

Sonuçta son dönem Türk öykücülüğü içerisinde okunması gereken bir yazar Sine Ergün. Ergün’ü “Bir Sonraki Kitabını Merakla Beklediğim Yazarlar” listesine ekledim.

Yorum yaz

İsmiyle Müsemma