Archive for the 'Öykü' Category

Dokunma Dersleri

Çarşamba, Kasım 6th, 2013

Fikrimce birinci ve ikinci kitabıyla Yalçın Tosun usta bir yazar ve Türk öykücülüğünde özgün bir ses olduğunu ispatlamıştı. Dokunma Dersleri Tosun’un üçüncü kitabı (Yapı Kredi Yayınları, İstanbul, 2013). Belki bazıları bu kitapta Yalçın Tosun öykücülüğü adına “yeni” bir şey yok eleştirisini getirebilir ve ilk iki kitabında yapmakta olduğu şeye, gündelik yaşamın sıradanlığı içine sıkışmış marjinal […]

Pelin Buzluk

Pazartesi, Mayıs 6th, 2013

Elimden geldiğince 2000’li yıllardan itibaren ürün veren genç öykücüleri takip etmeye çalışıyorum. Öykü alanında gerçekten kayda değer bir canlanma yaşanıyor; bu çiçeklenmeden geriye neler ve kimler kalacak ileride göreceğiz. Daha önce bir başka nedenle Pelin Buzluk‘la ilgili, daha doğrusu Pelin Buzluk’un kitaplarını yayımlayan Can Yayınları ile ilgili bir not yazmıştım. Bu kez onun öykülerinden söz […]

Aynadaki Zaman

Perşembe, Nisan 25th, 2013

Cemil Kavukçu’nun hemen hiçbir kitabı beni hayal kırıklığına uğratmadı. Aynadaki Zaman Kavukçu’nun son kitabı (Can yayınları, Eylül 2012). Aynadaki Zaman’da Kavukçu’nun sakin bir su gibi akan üslubuyla ördüğü on öykü yer alıyor. Kavukçu diğer bazı kitaplarında da denediği birbirine bağlı ve birbirinin içinde öyküler anlatma yöntemini Aynadaki Zaman’da mükemmel bir şekilde kullanmış. Ve tabii yine […]

Anne, Baba ve Diğer Ölümcül Şeyler

Salı, Eylül 18th, 2012

Daha önce Yalçın Tosun’dan söz etmiştim; Anne, Baba ve Diğer Ölümcül Şeyler Yalçın Tosun’un ilk öykü kitabı (3. Baskı, Yapı Kredi Yayınları, İstanbul 2012). Tosun bu kitabında da saklı olanı, gömülü olanı, hatta mahrem olanı açık cümleler kurmadan anlatıyor. Yer yer cinselliğin (karanlık) arka odalarında dolaşıp sıradışı tercihlere ve deneyimlere dair hikayeler kuruyor. Cinsel istismarına […]

Sine Ergün

Cuma, Ağustos 10th, 2012

Sine Ergün genç kuşak öykücüler arasında öne çıkan isimlerden biri. Ergün’ün iki kitabı yayımlandı bugüne kadar; Burası Tekin Değil (2010) ve Bazen Hayat (2012). Bu iki kitap birlikte okunduğunda Ergün’ün öykülerinde her açıdan bir gelişim gözleniyor. Bununla birlikte bu iki kitaptaki öykülerde şekil ve öz açısından zaman zaman monotonluğa ve kendini tekrarlamaya varan bir devamlılık […]

İsmiyle Müsemma