Şarkıların Anatomisi

Link

Grafik Roman ve Edebiyat

Dokunma Dersleri

Fikrimce birinci ve ikinci kitabıyla Yalçın Tosun usta bir yazar ve Türk öykücülüğünde özgün bir ses olduğunu ispatlamıştı. Dokunma Dersleri Tosun’un üçüncü kitabı (Yapı Kredi Yayınları, İstanbul, 2013). Belki bazıları bu kitapta Yalçın Tosun öykücülüğü adına “yeni” bir şey yok eleştirisini getirebilir ve ilk iki kitabında yapmakta olduğu şeye, gündelik yaşamın sıradanlığı içine sıkışmış marjinal hikayeleri sakin bir dille anlatmaya devam ediyor diyebilir ancak bence bu kitabı son dönem Türk öykücülüğü bağlamında önemli kılan Tosun’un bu kitapla birlikte yapmakta olduğu işi artık çok daha iyi yapıyor olması.  Yani bir anlamda artık kendi üslubunun ustası olması. Önceki iki kitabıyla karşılaştırıldığında Dokunma Dersleri için bir de şunu not etmem gerekir herhalde: Tosun bireyin karanlık yanlarını (okurun içini karartmadan) anlatırken önceki iki kitabına göre çok daha “cesur” gibi…

Nihayetinde dil konusunda gösterdiği özen ve su gibi akıp giden cümlelerin arasına ustaca yerleştirdiği yaratıcı benzetme ve betimlemeler ayrıca dikkate değer.

Hayran olduğu ses sanatçısını, hayatta her şeyini kaybetmiş, artık sokaklara düşmüş haliyle dükkanının kapısında görüp içeri davet eden sahafın hikayesinin anlatıldığı (bence gereğinden fazla kurgulanmış bir “tesadüf”ün üzerine inşa edilmiş) “Şarkı Bitti” öyküsü dışında, kitaptaki her bir öyküyü büyük bir keyifle okudum.

Yalçın Tosun bir sonraki kitabında çoktan ustası olduğu üslubunu daha ne kadar derinleştirebilir ve zenginleştirebilir, merak ediyorum. Belki bundan sonra (günümüzde bir çok öykücünün yaptığı gibi) öykü değil de roman yazar…

Karalama Defterimden

Totemler serisinden

Hierarchy of Needs

Wendy MacNaughton, New York Times, August 7, 2013

Wendy MacNaughton

İsmiyle Müsemma

QR Code Business Card